۱۳۹۱ فروردین ۲۴, پنجشنبه

فاسد درسینمای ایران با سرمایه گذاری فیلم شروع شد !



آقای احمدنجفی در گفت وگویی با خبرگزاری فارس عنوان نموده در سینما و تلویزیون ایران فساد است و بایدجلوی افرادی که با دادن پول وارد سینما میشوند را گرفت بسیار نظر پسندیده و خوبی است و باید خدمت شما عرض کنم .آقای نجفی شما خودتان چگونه وارد سینما شدید آیا تحصیلات تاتری، بازیگری و سینمایی داشتید آیا تجربه خاک خوردن در صحنه های تاتر را داشتید و سال ها با سختی و شکنجه های روحی در تمرین های تاتری ایران دست پنجه نرم کردید.آیا شما برای تصویب نمایش و فیلمنامه تحقیر شدید ! خیر چون سابقه ای از شما در این مورد نیست و فکر نمی کنم حضور کنونی شما در صحنه های سینما وتلویزیون از طریق تجربه و کسب دانش سینمایی و استعداد باشد و حالا که به شهرت و محبوبیت رسیده اید.
به جوانانی که با دادن پول وارد سینما می شوند خرده می گیرید و این کار را فساد در سینمای ایران میدانید .البته وارد شدن به سینما باید بر اساس اصول حرفه ای نیست و متاسفانه در کشور ما به آن توجه نمیشود و اصلا رابطه ای است نمی شود و سی سال است که این شیوه بکار گرفته می شودو امروز بسیار اسفبار ترازقیل، چون مسولان سینمایی و تاتری خودشان هم بهره ای از دانش وفن هنر های نمایشی ندارند و از طریق روابط و اعتقادی به این کار گمارده می شوند. شما با فیلم دندان مارمسعود کیمیایی به عنوان تهیه کننده و بازیگر وارد سینما شدید و با امتیاز تهیه کننده پولدار برگ برنده را در اختیار داشتید .
 فیلم سینمایی «تاواریش» بکارگردانی مهدی فخیم زاده که طبق معمول تهیه کننده و بازیگر نقش اول فیلم بودید  فیلم در بلوک شرق فیلمبرداری شد و هدف ساخت آن فیلم  هم ضربه زدن به روشنفکران و هنرمندان واقعی وکسانی که دارای اندیشه های پیشرو در جهت رسیدن به عدالت اجتماعی بودند وبعد نمایش فیلم  کار وبار تان سکه شد و سرعت گرفت. مسولین سینمایی هم با ساخت این فیلم شما را در تیم خودیها قرار داده و عزت واجترام، چون فیلمی ضد روشنفکران تولید کرده و بازی نمودید .
پس شما هم اتفاقی و برحسب تصادف و داشتن سرمایه وارد کار سینما شدید. تحصیل در رشته اقتصاد با سینما فاصله دارد  ولی شیوه سرمایه داشه باش  و امتیاز بگیر به کمک شما آمد و در پی آن زندگی شیرین میشود .وحالا  شما به دیگران خرده می گیرید این راهش نیست .  به گزارش خبرگزاری فارس بخشی از نظرات احمد نجفی را بخوانید
پس از انتشار گفت‌وگوهایی از چند بازیگر سینما و گلایه از فساد موجود در سینمای ایران، برای جویا شدن از ابعاد گوناگون این اتفاق، به سراغ «احمد نجفی» بازیگر پیشکسوت سینما و  تلویزیون رفتیم تا نظر وی را هم در این باره جویا شویم
نجفی : هیچ کس منکر فساد در سینما نیست، اما این فساد به قدری نیست که خدایی نکرده تمام بدنه سینما را گرفته باشد، البته باید به یک نکته هم توجه کرد، خیلی از افرادی که به نام سینما هستند اصلاً در سینما نیستند، یعنی اینکه اگر صحبت بازیگرها و پول و این موارد می‌شود، این حرف‌ها در تلویزیون هم وجود دارد، چرا فقط سینما؟!
در تلویزیون هم هنرپیشه و کارگردان هست و اتفاقی که آنجا می‌افتد به عنوان اینکه آن‌ها بازیگرند به بدنه سینما هم وصل می‌شود. یعنی اینکه اگر شما می‌شنوید اتفاقی افتاده که البته هم افتاده، اما این نیست که لزوماً این‌ها افراد سینما یعنی عضو صنوف سینما باشند. چون در جامعه این طور جا افتاده است که در سینما فساد هست، اما مجموع نگاه و عرض بنده کلی است.
افراد جامعه بیشتر چشم‌شان به تلویزیون یا سینما است و فکر می‌کنند همه تلویزیون یا سینما این گونه‌ است! من نمی‌خواهم دفاع کنم، بالاخره چیزهایی هست اما این چیزها حالت عمومی پیدا کرده و همه چیز با همه چیز قاطی شده است. اما عرض بنده این است که باید راه‌ حل پیدا کنیم. وگرنه گفتن این حرف‌ها چه موضوعی را حل می‌کند؟ خیلی‌ها گفته‌اند، چه موضوعی حل شده است؟
جنس سینما در دنیا هیچ فرقی نمی‌کند، جنس سینما شهرت است، همه جا هم همین‌طور است. چه دختر و چه پسر، فرقی نمی‌کند این‌ها می‌خواهند جلو بیایند و نمی‌دانند چطور. در این میان عده‌ای از افراد که جزو سینما هستند، اما اهل سینما نیستند از این موضوعات سوء استفاده می‌کنند، اینکه بگویم چنین موضوعی نیست،  دروغ است. اما این که بگویم که این موضوع فراگیر است هم دروغ است، یک عده‌ای زن دارند، بچه دارند، شوهر دارند .... اما چنین موضوعاتی وجود دارد، مگر می‌شود شما یک سینمای پاک پاک داشته باشید؟! هیچ چیز مطلقی وجود ندارد و من عرضم این است که اگر هم هست که حتما هست باید بنشینیم و به جای اینکه موج رسانه‌ای ما را بگیرد، ما را موج عملیاتی بگیرد و ببینیم راه‌حل آن چیست
من هم سال هاست که در سینما هستم، مگر می‌توانم چشمم را ببندم؟ مگ این چیزها را ندیده‌ام؟ من 10 سال پیش در خانه سینما این را فریاد زدم که آقا این چه سینمایی است که بازیگر باید پول دهد تا بازیگر شود، اما هیچ کس گوش نکرد، چشم‌شان را بستند، چون خودشان هم پول می‌گرفتند، من نمی‌خواهم بگویم چه اشخاصی، اما خودشان به عنوان کارگردان و تهیه‌کننده یکی می‌آمد و یکی پول می‌گرفت، در دنیا بازیگر پول کلان می‌گیرد و ناز هم می‌کند تا یک نقش را بازی کند اما در ایران باید بازیگر برای ورودش پول هم باید بدهد، پشت این موضوع یک فساد مالی خوابیده است، متأسفانه برخی جوانان فکر می‌کنند هر چقدر بیشتر بی‌بند و بار باشند بیشتر به شهرت می‌رسند، نگاه شهرت به سینما، امضا گرفتن، جلوی چشم مردم بودن و این فساد مالی، فساد اخلاقی به بار می‌آورد.
- حتی می‌دانم که بعضی از این سریال‌ها و فیلم‌های سینمایی محل کاسبی است، فرد می‌آید و از افرادی 30 تا 40 میلیون تومان ‌می‌گیرد که مثلاً یک نقش بازی کنند و این بیچاره‌ها پدر و مادرهای‌شان را تحت فشار می‌گذارند که ما می‌خواهیم وارد سینما شویم، یک پولی به ما بدهید تا وارد شویم و این شروع فساد است. ‌من سال 1382 گفتم «‌سینمایی که بازیگرش برای بازیگر شدن پول می‌دهد طالع فاسد پیدا می‌کند» متاسفانه همه بد نگاه کردند و من را گوشه دیوار قرار دادند که این حرف‌ها چیست که می‌زنی!
متا‌سفانه خودمان به عنوان بدنه سینما مقصریم و تنها قوانین و پیشگیری‌ها و مداواها مطرح نیست‌، بگذارید من روراست حرف بزنم، ما به خاطر چندرغاز به هر کاری دست می‌زنیم، چه از طریق بازیگرها، چه از طریق تهیه‌کننده‌ها، چه از طریق کارگردانان!
زمانی که عده‌ای جوان را به سینما می‌آورند و این جوانان را شوق و هیجان می‌گیرد،  نتیجه‌اش همین می‌شود که می‌بینید، چون ظرفیت‌های واقعی سینما شناخته نشده است. هدف واقعی سینما شناخته نشده است. چه از طریق بچه‌های سینما، چه از طریق مسئولان سینما، ‌به نظرم باید زمینه‌ قانونی فراهم شود تا فرصت این کارها از دست‌اندرکاران این موضوعات گرفته شود، باید با نوعی از آموزش و فرهنگ خانواده‌ها آماده کنیم که به راحتی فرزندان‌شان را به شرکت‌های نمایشی، مطبوعاتی و سینمایی نفرستند و بدانند که خطراتی نیز وجود دارد.
من نمی‌خواهم وارد خیلی مسائل شوم. چون به نظرم خود انسان باید شرافت خود را حفظ کند، اما کسی که به دریچه سینما رسیده و می‌بیند برای او جایی نیست دست به هر کاری می‌زند که به جایی برسد.
شما تصور کنید چند جوان من را هم گول زدند، چیزی حدود 7 تا 8 سال پیش سناریویی برایم فرستادند و آن را خواندم و به یک دفتر فیلمسازی رفتم و دیدم یک مشت جوان آنجا هستند، بعدها ‌فهمیدم ما ‌را به عنوان یک چهره دعوت می‌کنند و در کنار ما نیز جوانانی را برای بازی می‌آوردند ‌و به آن‌ها می‌گویند که قرار است جلوی این فرد چهره بازی کنید و پس از آن هم دیگر خبری از قرارداد و تماس نمی‌شود، البته بحث من این نیست که چرابا من قراردادی بسته نشده، بلکه قصدم این است که همه جا از افرادی چون ما سوءاستفاده می‌کنیم و ین موضوعات تنها برای من اتفاق نیفتاده است،