ایرج قادری دربیمارستان باسرطان دست وپنجه نرم می کند.وی چهارسال است که با این بیماری کشنده مهلک دست به گریبان است. قادری ازنوجوانی با سینما است و عاشق کارش است وی درسخت ترین دوران محرومیت ازکاردرسینما ازپا ننشست و با تلاش وزورباهروسیله ای که شد . بازاجازه کارگرفت ودرسینما مشغول شد. بسیاری از تهیه کننده گان و بازیگران کنونی که نه نامی داشتند ونه احترامی وشهرتی به وسیله اعتبارسینمای مردمی ایرج قادری به این صنف پیوستند وبه آب و نانی رسیدند وشهرت شان که اگر شهرت بحساب آید مدیون ایرج قادری اند.
شنیده ها وگفته هازیاداست. ولی دوستان ایرج قادری براین باورند که این افراد حتی سراغی هم از این بازیگروکارگردان نامی سینما نگرفتند واگردرست باشد که هست ،منتهای بی حرمتی است وعملی ضد انسانی است تهمینه هنرپیشه پیش کسوت وقدیمی سینما وهمسرایرج قادری درددل هایی داردکه خواندنی است.
تنها کسی که در تمام این سالها در کنار قادری حضور داشته و تمام تلاش خود را برای سلامتی وی انجام داده همسرش تهمینه اطمینان مقدم است. این زن که این روزها هم تمام اوقات خودش را در بیمارستان در کنار همسرش میگذراند آن قدر از دست برخی اظهارنظرات عجیب و غریب مرتبط با وضعیت ایرج قادری ناراحت بود که به سختی حاضر شد درباره اوضاع همسرش توضیحاتی کوتاه بدهد.
این بانودربخشی ازگفتههای خود با انتقاد از مسئولانی که ادعا کردهاند هزینههای درمان ایرج قادری راهرچقدرهم که باشد پرداخت میکنند، گفت: «آن قدر پس انداز داریم که نیازمند کمک کسی نباشیم. آنهایی که ادعای کمک به ایرج قادری را دارند اگر میخواستند زودتر از اینها و در طی این چهار سالی که ایرج با سرطان دست و پنجه نرم می کند، به ما کمک میکردند.»
همسر ایرج قادری با اشاره به اینکه برای تامین هزینههای ایرج قادری سقف گذاشته شده افزود: «ببینید باز هم میگویم من و ایرج آن قدر اندوخته داریم که نیاز به کمک کسی نباشیم ولی واقعا باعث تعجب است که آقایان مسئول برای کمک به یک بیمار سرطانی یک سقف مالی 5 تا 10 میلیونی گذاشته اند. انگار آقایان خبر از هزینه های کمرشکن بیماران سرطانی ندارند.»
اطمینان مقدم ادامه داد: «در تمام مدتی که ایرج با بیماری سرطان دست به گریبان است او را روی سرم گذاشتهام و حتی نگذاشتهام بسیاری از نزدیکان مشکل او را بفهمند. باز هم کنارش هستم و تا آخرین لحظه خدمتش را میکنم. از آنها که ادعای کمک دارند هم میخواهم به فکر هزاران هزار بیمار سرطانی دیگری باشند که در جامعه ما وجود دارند.
